woensdag 23 maart 2011

Schoolartsenij: wat een flauwekul!



Van de week mocht Elsje het genoegen smaken van een bezoekje aan de schoolarts. Spruit numero 3 was dit maal het slachtoffer. Hij kreeg een keurige uitnodiging thuisgestuurd, met een vragenlijst die van tevoren moest worden ingevuld en een foldertje over de jeugdzorg-activiteiten in Utrecht. "En je ouders", zo stond er in de brief, "zijn natuurlijk ook van harte welkom".

Toen de spruit de vragenlijst in wilde gaan vullen, bleek die bol te staan van vragen die hij onmogelijk zelf kon beantwoorden. Bovendien moest de lijst door een van de ouders slash verzorgers ondertekend worden, dus waarom die in hemelsnaam aan de spruit zelf gestuurd was, was Elsje een raadsel. Zij zette zich dus maar vol goede moed aan het invullen van de lijst. Dat bleek nog geen sinecure. Eerste probleem was al dat de lijst gericht was op een traditioneel gezin. Je moest van elke ouder slash verzorger allerlei gegevens invullen, maar er waren maar twee plekjes. Niet getreurd, een derde en vierde kolommetje frutselen we er gewoon bij, dacht Elsje monter. Ze was wel wat verbaasd, want na al die jaren dat ze al bij de Utrechtse jeugdgezondheidszorginstellingen over de vloer kwam, zou dit soort gegevens toch zo langzamerhand wel genoegzaam bekend moeten kunnen worden verondersteld.

Vervolgens moest je de geboortedata van de broers/zussen opgeven. Nog zoiets. Een kind dat zowel bij de moeder als bij de vader in een co-ouderschapssituatie leeft, leeft in een ingewikkelde structuur. Vrijwel onmogelijk om die in een standaardlijstje te proppen. Zucht.

Vervolgens moest je aangeven of de spruit in de afgelopen jaren te maken had gehad met zaken als 'geboorte, ernstige ziekte, overlijden, scheiding, verhuizing, werkeloosheid, nieuwe baan' He? Werkeloosheid? Nieuwe baan? Het joch is bijgod net 14! Natuurlijk bedoelen ze hier van de ouders slash verzorgers. Zeg dat dan ook!. En wat betekent in vredesnaam 'in de afgelopen jaren'? Dat het overlijden van de moeder van zijn stiefbroer en -zus vorig jaar relevant is, begreep Elsje nog wel, en de geboorte van zijn zusje bijna 11 jaar geleden zou er vast niet onder vallen. Maar een verhuizing van 5 jaar terug?

Toen de spruit en Elsje keurig op tijd bij het wijkgezondheidscentrum kwamen werden ze daar vriendelijk ontvangen door de verpleegkundige. NOT. Ze troonde de spruit en Elsje na alleen een korte handdruk naar de spreekkamer, alwaar de spruit op een kruk werd gepoot, Elsje op een stoel aan de kant en ze direct zijn ogen begon te testen. Zonder verdere omhaal. Nou ja!

Na het testen van de ogen en oren volgde er dan toch een soort gesprekje. Een soort, ja. Want ze vuurde een standaardlijstje vragen af op spruit 3 en Elsje, waarbij ze vrijwel niet geïnteresseerd leek in het antwoord, als dat meer dan 'ja' of 'nee' was. Daarnaast waren de vragen vaak van een ontstellend naïeve inhoud. 'Gebruik je drugs?' Hallo! De knul is veertien, zijn moeder zit erbij. Wat denk je, zou daar een 'ja' te verwachten zijn?? Duh!

Alle antwoorden werden in rustig tempo met een balpen op de status geschreven. Met een balpen! Op een papieren status! Wat is dat voor een archaïsch zootje daar bij de Jeugdgezondheidszorg?! Geen wonder dat de basisgegevens steeds opnieuw gevraagd moeten worden! Doodsteek voor Elsje was de vraag die tot haar gericht werd: "Werkt u nog? En dan bedoel ik buitenshuis!" Terwijl ze haar beroep toch op het formulier had ingevuld. Tsjongejongejonge.

Daarna moest de spruit zich nog even uitkleden, werd gekeken of zijn ruggengraat wel recht was, of lengte en gewicht een beetje volgens verwachting waren en of 'beide balletjes in het zakje zaten'. Elsje zag haar spruit met zijn 54 kg bijna door de grond zakken van plaatsvervangende schaamte bij deze verwoording.

Terwijl hij zich weer aankleedde, vroeg de verpleegkundige Elsje met een bezorgd gezicht en op gedempte toon of de spruit zijn biologische vader nog wel eens zag. Alsof hij het zo niet zou horen, slechts gescheiden van de rest van het vertrek door een gordijntje! Bij Elsjes antwoord dat er sprake is van een al bijna 9 jaar durend co-ouderschap trok ze haar wenkbrauwen lichtjes op. Alsof ze het niet kon geloven. Alleen maar omdat de ex niet aanwezig was zeker? Snel werd op het formulier nog even het hokje 'scheiding' aangehinkt. Tsssss!

Om een lang verhaal niet nog langer te maken: wat ongelofelijk ouderwetse en geen vertrouwen wekkende instelling, die schoolartsenij! Het is dat je als mogelijk kindermishandelende ouder te boek komt te staan als je dit soort afspraken mist, want anders... zou Elsje daar echt NOOIT meer over de vloer komen! Godzijdank zijn we er voor deze spruit vanaf. Althans, als Elsje het foldertje mag geloven. En ze niet door haar manier van doen (ze kon haar minachting toch niet helemaal verbergen, vreest ze) niet alsnog op de zwarte lijst met risico-ouders terecht is gekomen.

11 opmerkingen:

Sjaak zei

Een klacht indienen. Kan een linkje naar dit prachtige blogje zijn overigens

Zuster_Klivia zei

En om die redenen mag mijn dochter nooit meer naar een schoolarts.

Omdat ze meteen al een stempel kreeg.

Oeiii! De dochter van een single moeder, geen vader in beeld.

Dat meisje moest wel iets missen, of getraumatiseerd zijn of niet in balans zijn.

Gék werd ik er van.

Mijn dochter was een ongelukje maar is meer dan welkom en komt niks tekort. Ik denk dat ze gelukkiger was/is in een eenoudergezin dan in menig ander -naar de maatstaven van een schoolarts- perfect plaatje.

Pfffff.

Elsje zei

@Sjaak een klacht gaat wel heel ver. Stevige feedback verzorgen is overigens best een goed idee... Waar zou dat kunnen? *gaat eens op zoek*

@Zuster_Klivia :-( kan me heel goed voorstellen dat je er gek van werd!!

Terrebel zei

Hier ook geen standaard situatie. Zoon woont bij pa omdat moeder in een gesticht zit en dochters wonen bij (andere!) moeder omdat die er met een andere man vandoor ging. Jongste is niet erkend omdat nog niet zeker is wie van vijf mogelijke kandidaten de vader is. Dus bij de vraag: hoeveel kinderen heeft u? Moet ik altijd even navragen wat ze bedoelen. Inwonend, uitwonend, biologisch, erkend? En ja, bij Jeugdzorg moeten ze nog veel leren. Zo moet men eindelijk eens af van het idee dat een man alleen niet voor kinderen kan zorgen. Dat was een behoorlijke strijd met de Kinderbescherming. Terwijl ik alleen maar moeite had met het geven van borstvoeding...

Elsje zei

@Terrebel belachelijk toch, dat juist _jij_ geen borstvoeding hebt kunnen geven, valt me vet van j tegen! ;-D

Branwen zei

Stel je komt op die zwarte lijst van ze, dan mag je daar, wat mij betreft, trots op zijn.

Mammalien zei

Vreselijk he. Ben je blij dat je het consultatiebureau achter je hebt gelaten, krijg je dat!

Wij zijn vorig jaar doorverwezen naar de kinderarts: groeitekort. Eenmaal bij de kinderarts bleek dat de centimeter van de schoolarts zo'n 5 cm achterliep bij die van de kinderarts...

Yvonne zei

ik denk na het lezen van dit verhaal en reacties dat mijn liesje maar niet naar de schoolarts gaat

Marion zei

Wat een schijnvertoning. Wij hebben diezelfde lijst ook ontvangen... en nooit ingevuld. Weg ermee. Alsof je zomaar ineens alles aan een wildvreemde moet vertellen brr. Goed geschreven post Elsje!

Tricky zei

brrr, ik gruwel er nog van als ik aan mijn eigen bezoekjes aan de schoolarts denk, zo'n 30 jaar geleden... en blijkbaar is er nog niet erg veel veranderd... dacht nochtans dat ze in nederland ietsje voor liepen op vlaanderen?!
hier is het ook nog van 'datte' hoor, maar wel nooit geweten dat ouders daar mee naar toe mogen...

anneeke zei

Ha die Elsje, ik heb de strijd al opgegeven. Als adoptie/pleegmoeder worden mij de meest bizarre vragen gesteld. Mijn dertienjarige kreeg de vraag of ze al eens zwanger was geweest. Ik bedoel maar!