Wimbledon (3)

Nu even tijd voor een kleine biecht. Want waarom is Elsje zo'n fan van Nadal? Natuurlijk omdat hij uit Spanje komt (al was Elsje nooit op Mallorca) en Elsje een enorme Spanje-liefhebster is. Maar eigenlijk is het vooral vanwege zijn armen. Want wat een prachtige armen heeft deze man! Die aan het werk zien is voor Elsje een puur afrodisiacum.

Enig deukje in Elsjes liefde voor deze jonge Spanjaard wordt geslagen door zijn gekreun tijdens het spel. Maar ja, daarvoor heeft ze de beschikking over de mute-knop op de afstandsbediening.
(De derde set wordt onderbroken door regen)

Wimbledon (2)

Bij Wimbledon horen natuurlijk ook aardbeien. Dus die heeft Elsje vandaag ook gegeten. Op een beschuitje, met een heel klein beetje poedersuiker voor extra smaak. Een beetje rondsnuffelen op het weeweewee leert Elsje dat elk jaar een ontstellende hoeveelheid zomerkoninkjes verorberd wordt door de bezoekers van het toernooi: maar liefst 28 duizend kilo. En dat met 7 duizend liter slagroom. Maar als je bedenkt dat het toernooi twee weken duurt en vele duizenden bezoekers trekt, dan valt het wel weer mee. Dan heeft Elsje met haar portie van vandaag de hoeveelheid van een gemiddelde Wimbledonbezoeker ruimschoots gehaald...
(De tweede set gaat naar Nadal met 6-4, nadat hij met 1-4 achterstond)

Wimbledon (1)

In jaren heeft Elsje niet zo weinig meegekregen van het tennissen op Wimbledon als dit jaar. Maar nu zit ze dan toch voor de buis te genieten van de titanenstrijd tussen Roger Federer en Rafael Nadal. Dat brengt haar tot een aantal blogjes. Hier nummer één: een historisch blogje...

Elsje maakte kennis met tennis door een logeerpartij bij haar tante en oom in Overschie. Het gezin aldaar volgde de verschillende tenniswedstrijden met een aan fanatisme grenzend plezier. Hele weddenschappen werden afgesloten op wie van wie met hoeveel zou winnen. Na afloop werden de wedstrijden uitgebreid geanalyseerd en nagespeeld op de tennisbanen van de tennisclub achter het huis, of tegen het muurtje onder het viaduct even verderop.

In 1984 was de finale op Wimbledon een Amerikaans onderonsje: Jimmy Connors tegen zijn aardsrivaal John McEnroe. De tante, oom en neven waren overtuigd van de winst van Connors maar Elsje hield het op McEnroe. Niet omdat ze zoveel kennis van tennis had, maar gewoon, omdat het zo'n leuke rebel was. Op de stellige uitroepen vooraf van haar neven dat Connors echt veel sterker was en dus met geen mogelijkheid kon verliezen hoefde Elsje tijdens de wedstrijd met een slechts superieur glimlachje te reageren. McEnroe liet Connors met 6-1, 6-1, 6-2 alle hoeken van het centrecourt zien.

Voor vandaag hoopt Elsje op een overwinning van de Spanjaard Nadal. Niet alleen omdat ze een voorliefde voor Spanje boven Zwitserland heeft, nee, maar omdat ze een zwak heeft voor Nadal. Daarover meer in deel 2 van dit serietje...
(Nadal wint zojuist de eerste set met 6-4)

De geur van liguster

Elsje heeft niet zo lang geleden een assessment gekregen, om haar 'specifieke talenten zichtbaar te maken in het kader van haar verdere loopbaanontwikkeling'. Natuurlijk kwam er niets nieuws uit (Elsje blijkt gelukkig Elsje), maar een van de uitspraken van de testmevrouw bracht Elsje wel op een blogideetje. Zij vond namelijk dat Elsje zo zintuigelijk was ingesteld.

Dat bracht Elsje gedachten op een stokje dat ze nooit had opgeraapt. Niet dat ze dat nu alsnog gaat doen, maar wel een zijtakje ervan: geuren.

Waar sommige mensen geen idee, gevoel of interesse schijnen te hebben van of in het seizoen waarin het jaar zich bevindt, is dat voor Elsje zeker niet zo. Het jaar begint met de kleuren van de voorjaarsbodes: witte sneeuwklokjes, paarse, gele en witte krokussen. Gaat dan over in het echte voorjaar met de geur van magnolia en het geel van forsythia. Dat loopt weer naadloos over in de geuren en kleuren van rozen en clematis, waarna de straat vergeven raakt van de lucht van lindebloesem.

Van de week was het ineens echt zomer, want Elsje rook bloeiende liguster. Zo jammer voor de mensen die liguster alleen maar als haagje aanplanten en continu strak naar dat model bijsnoeien. Als ze de struik wat meer zijn eigen levenscyclus zouden laten doormaken, zouden ook zij kunnen genieten van deze heerlijk ruikende bloesem.

En straks krijgen we ook nog de kamperfoelie. Het is zomer, mensen! Hoera!

Een held op sokken

Vandaag smulde Elsje met Jonna en boekgrrl Petra van Sense en Sensibility, bij Jonna thuis. Op een gegeven moment hoorde Elsje een raar geluid achter zich. Enigszins geschrokken gluurde ze over de rand van de bank, alwaar een van de katten van Jonna zich verschanst bleek te hebben. Volgens Jonna een echte held op sokken, die kat. Waarop Elsje haar aanvulde met "En een held op sokken, sókken, sókken, sókken!". Deze uitroep is afkomstig van de elpee 'Rikkie en Slingertje en de apenbroodboom'. De elpee draaide Elsje grijs en kende ze dus helemaal uit haar hoofd. Die is natuurlijk al lange tijd niet meer verkrijgbaar. Jammer. De begintune kon ze gelukkig nog wel vinden. Dus speciaal voor Jonna: Rikkie en Slingertje!

Ongelofelijk

Er zijn van die avonden waarop Elsje nergens zin in heeft. Ze heeft dan geen zin om te bloggen, om te lezen, om piano te spelen, in het huishouden (hah, alsof ze daar ooit wel zin in heeft!) en ga zo maar door. Dat zijn van die avonden waarop ze onderuitgezakt in de luie stoel voor de tv hangt met de afstandsbediening in de ene hand en een kopje thee in de andere, rondzwemmend langs de verschillende kanalen.

En zo kon het zomaar gebeuren dat ze het volgende zag: David Blaine die maar liefst 17 minuten zijn adem inhoudt. Echt ongelofelijk. Televisie waarbij je op het puntje van je stoel gaat zitten.



En dat dan 17 minuten lang hè? Prima medicijn tegen landerigheid.

Vrij

Net gehoord dat Ingrid Betancourt vrij is. Dat soort nieuws is de kers op deze dag.

Elsje alias Maria

Vandaag vieren we de verjaardag van de jongste, die morgen de prachtige acht bereikt. En nu het verjaardagsmaal verorberd is en de hitte, door een flinke regenbui, een beetje aan het wegspoelen is, is het de hoogste tijd om voor de tigste keer de Sound of music te kijken. En dan wel meezingen, allemaal! Want met vijf kinderen voelen wij ons graag de von Trappjes. Ergo: een heerlijke dag!

Te warm

Het is te warm om te bloggen. Te warm, maar vooral te drukkend. Elsje gaat liever een ijsje eten met de kinderen.

Feest

Ja, het is eindelijk zover!! Vanaf NU mag er nergens in openbare gelegenheden meer gerookt worden. Het paradijs is weer een stukje dichterbij gekomen!