Elsje kwam gisterenochten het kantoorpand waar zij haar werkzame leven voor een groot deel slijt binnen, toen er bijna een vrouw tegen haar opbotste die geagiteerd in haar mobieltje aan het praten was. Op beschuldigende toon beet zij degene aan de andere kant van de lijn toe: "Sta ik bij jullie aan de balie, kennen ze je hier niet!". En niet minder snauwerig vervolgde ze: "Nou, ik loop dus nu naar buiten, en ben dan dus op de markt!"
Elsje wachtte de verdere ontwikkelingen niet af, maar liep door naar binnen. Daar trof ze de receptioniste, een tof wijf, totaal verbijsterd aan. Blijkt dat de vrouw die zojuist zozeer opging in haar telefoongesprek dat ze Elsje zowat omver liep, de receptioniste die haar probeerde te helpen plompverloren liet staan.
Alsof dat geen mens van vlees en bloed is, die je best wel even kunt bedanken voor de moeite. Dat deed Elsje toen maar, tot groot vermaak van de receptioniste...
woensdag 26 november 2008
Een beetje beleefdheid kan heus geen kwaad!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Goed zo Elsje, zeker te weten, een beetje beleefdheid is goed voor elk mens. Zowel voor 'de gever' als 'de ontvanger'.
dacht dat ze over de grens altijd vriendelijker waren dan hier in belgenland, niet altijd dus...
tricky
Ze had haar ID-kaart zeker niet bij zich, en ja, dan kom je tegenwoordig geen overheidsgebouw meer in. Volslagen doorgeslagen zijn we. Maar beleefd moeten we blijven.
Ah, je moet maar denken: wie zo is heeft een heel tof leven. Not! ;-)
Maandelijkse stonde???
Onbeleefde mensen zijn er helaas overal, ook op de werkvloer. Als je ook wel eens ziet wat voor puinhoop sommige mensen maken op het werk onder het mom van: 'de schoonmaker ruimt het wel op'. Triest.
Een reactie posten