donderdag 29 mei 2008

Ik, hier?



Na de uitvaart staan we in de koffiekamer met een glaasje wijn wat na te praten. Het is een drukte van jewelste. Hij was kennelijk erg geliefd. Dan komt Harry op me afgelopen. "Mooi gesproken" zegt hij. "Met je verwijzing naar de oude Grieken raakte je een interessant punt." Ik? Gesproken? Heb ik gesproken op deze uitvaart? Over oude Grieken?

Ik kijk naar het programma in mijn handen. Het karakteristieke gezicht van Remco Campert, omlijst door een zwarte rouwrand, staart me aan. Enigszins gegeneerd neem ik de complimenten in ontvangst. Ik heb werkelijk geen flauw benul wat ik gezegd heb in de toespraak die ik kennelijk heb gehouden.

Onder het mompelen van excuses schuif ik zo snel mogelijk richting de uitgang. Wat als (nog) iemand het met mij over de inhoud van die toespraak wil hebben? Dan van ik genadeloos door de mand. Pas als ik op het grind van de parkeerplaats bij het crematorium sta voel ik me weer veilig.

4 opmerkingen:

Ina zei

LOL
Een compliment van Harry? Dat had je gedroomd!

Edith zei

Wat is dat toch met die dromen over de dood van Remco Campert? Het onderstaande is - bij uitzondering - geheel autobiografisch:

4-8-2003

gedroomd over de dood vannacht
de bizarre de ongewenste
's ochtends langzaam langzaam
het lichaam verticaal gezet
tenen geteld en vingers
neus zit er nog
oren doen hun werk:
tram knerpt door de bocht
buur trekt de wc door
gedroomd dat Campert dood was
maar het is Wilmink

:-)

elke zei

Wat ik me nu afvraag: is die mens nu echt dood of niet? Ik meen me te herinneren van wel, maar ben het niet zeker.

Elsje zei

@ina: inderdaad ;o)

@edith: autobiografisch gedroomd door jou of campert over zichzelf?

@elke: de beste man leeft nog...
Zie ook:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Remco_Campert