maandag 11 augustus 2008

Sinds vanmorgen vroeg



Sinds vanmorgen vroeg is Elsje ouder dan haar vader ooit geworden is. Iets om toch een wel even bij stil te staan. Hij overleed in oktober 1974, zijn innig geliefde vrouw en hun vier jonge kinderen achterlatend. Af en toe stelt Elsje zich voor hoe het leven eruit zou zien als hij nog zou hebben geleefd.

Wat voor een leven zou Elsje hebben gehad? Opgroeien in een éénoudergezin is bijzonder, en al helemaal halverwege de jaren '70. Door de omgeving werd de moeder van Elsje zielig gevonden ('dat arme weduwvrouwtje') en de kinderen ook ('die arme zieltjes'). Hoe zou het geweest zijn als ze een normaal gezin (in de zin van vader, moeder, kindertjes) zouden hebben gevormd. Zou Elsje überhaupt wel dezelfde vrouw zijn geworden als zij niet in die bijzondere omstandigheden was opgegroeid? Had ze hier wel achter de laptop gezeten, te midden van haar NSG?

Wat voor een vader zou hij zijn geweest? Streng doch rechtvaardig? Of een flowerpower-laamaarwaaien-vader? Vrolijk of chagerijnig? Zou hij blij zijn geweest met de keuzes die Elsje en haar zussen gemaakt hebben in hun leven? Zou hij zich uitgesproken hebben over keuzes waar hij moeite mee zou hebben gehad? Of zou hij, net als zijn vrouw, die keuzes onvoorwaardelijk hebben gesteund, ongeacht of hij het ermee eens zou zijn geweest?

En hoe zij als opa zijn geweest voor zijn kleinkinderen? Een oppas-opa? Een meespeel-opa? Of een daar-ga-je-op-visite-opa?

Ook vraagt Elsje zich in toenemende mate af hoe het voor haar kinderen zou zijn als zij nu zou komen te overlijden. Dat hun leven er op dit moment totaal anders uitziet dan dat van Elsje toen haar vader stierf, betekent dat ook dat het overlijden van Elsje op hun levens een heel andere uitwerking zou hebben dan het overlijden van haar vader op het hare? Of heeft het overlijden van een ouder op jonge leeftijd altijd eenzelfde soort effect?

Genoeg stof tot nadenken.

9 opmerkingen:

tijdtussendoor zei

Ik begrijp heel goed dat je er nu bij stil staat, alleen lijken het vragen te zijn weer je geen antwoord op krijgt, zonde he...

Sjaak zei

Je vader zou trots op zijn dochter zijn geweest die hier zo mooi over schrijft. En goed terecht is gekomen, deels juist dankzij de kracht die zij, haar zussen en moeder (her)vonden na zijn overlijden.

Je vragen zijn moeielijk echt te begrijpen voor iemand die beide ouders nog heeft, maar ik kan me dit wel goed indenken.

smiley zei

Hopelijk heb je gisteren toch goed je verjaardag kunnen vieren.
En net als Sjaak heb ik mijn beide ouders nog, dus is het moeilijk te begrijpen hoe het zou zijn om 1 ouder te moeten missen. Hoe anders het leven zou zijn.
Maar je moet maar denken: Je vader leeft voort in jou en je broers en/of zussen. En jullie zullen er idd allemaal wel sterker door geworden zijn!

elke zei

Heel wat stof tot nadenken, inderdaad. Maar misschien inderdaad, zoals tijdtussendoor het stelt: hierop krijg je nooit een antwoord.
Het zal wel eigen zijn aan de mens om zich dingen af te vragen in de zin van 'wat als...'. Je zal het nooit weten.

En jarig trouwens? Is dat niet de 18e???

Anders zei

Jij ook al ?
Lees net 'n vergelijkbaar bericht bij Gerhard (Tagelus).
Ik ben nu even oud als mijn vader ooit werd en volgend jaar ga ik 'm als alles goed gaat voorbij...
Ook hij stierf te vroeg ( http://andersom.wordpress.com/2008/06/16/bootjes/ ) en dat geeft zo'n (verjaar)dag een vreemd tintje en stelt je voor een boel vragen...
Desondanks gefeliciteerd !

Elsje zei

@allen: mijn vader overleed een week voor zijn verjaardag... vandaar dat het terugrekenen naar de dag waarop ik hem 'inhaalde' relatief makkelijk was.
En het voor jullie weer makkelijk is om te weten wanneer ik dan wél verjaar...

Gerhard zei

Mijn vader overleed toen ik 21 was, maar eigenlijk veranderde er niet zoveel. En toch een heleboel. Mijn vader voer, dus was al weinig thuis. Maar de 'opa' vragen en zo heb ik ook. Inderdaad veel stof tot nadenken.
En een vreemd toeval dat je dit op 'mijn' dag schreef. :-)

Evelien zei

Mooi, gevoelig stukje...

Ina zei

Wat een prachtig stukje. Bizar genoeg rekende ik vanmorgen op het toilet voor het eerst uit op welke dag in welk jaar ik ouder zal zijn dan mijn moeder ooit is geworden.